NL

Om als kunstenaar enige houvast te vinden in het begrijpen van wat je doet (en waarom), is het behulpzaam om rond te kijken en terug te blikken. De oorsprong van het universum reikt wat ver, maar het verhouden tot voorgangers en verwanten lijkt behapbaar. Wat dit betreft beweegt mijn werk zich in een ‘beeldtaal-traditie’ die sober en abstract is, en waarin aantasting een creatieve rol speelt. Dit brengt me bij kunstenaars als Mondriaan en Gustav Metzger, en fenomenen als iconoclasme en de paradox.

De stoel blijkt een terugkerend motief in mijn werk. Vooral als vorm die na ontrafeling wordt herschikt tot een nieuwe (compositorische) logica. De afgelopen jaren spelen ontwerpen van Gerrit Rietveld een belangrijke rol hierin; met name de iconische zigzag en de ‘roodblauwe stoel’.
Los van de vorm van deze stoelen zijn het interessante voorwerpen die allerlei aanverwante fenomenen oproepen. Zoals de iconische rol die dergelijke kunstwerken kunnen krijgen, en hoe dit commercieel en democratisch wordt ingezet en uitvergroot. (Denk aan de bekendheid van de ‘roodblauwe stoel’, en de prullaria rondom die bijdragen aan deze faam.)

Vervlakking van degelijke iconen vormt een motivatie voor het maken van werk; vanuit de behoefte om te (her)wortelen en nieuwe ruimte te scheppen. De deels uitgeholde beelden vragen om een beeldende reactie die enige ‘diepte’, meerduidigheid of betekenis terugbrengt.

 

EN

For an artist to find little ground concerning the meaning of making, it might be helpful to look around and look back. On the one hand you can try to rationally grasp a sort of cosmic offspring; on the other hand you can try to place your work in a cultural-historical perspective. In a way it’s the same attempt, though on a different scale – the first being impossible, the second being manageable.

I look back on a variety of predecessors and phenomenon related to the use of sober / abstract imagery and destructive principles. Leading to artist like Mondriaan and Gustav Metzger and phenomenon like iconoclasm and the paradox. Chronology isn’t leading; what seems to connect and create meaning, eludes a fixed moment in time or culture.

For like a decade now, chairs turn out to be the main motive for my work. In recent years often designs by Gerrit Rietveld; in particular the iconic zigzag chair and the ‘red and blue chair’.
Besides being interesting forms, these objects bring along some thought-provoking phenomenon: they’re iconic artworks, made popular and being commercially exploited.
Superficial images of uprooted icons like these are an incentive for making work that creates new depth and possibilities to connect.

 

*

Making it bear fruit before passing it on – tekst over 2019-serie.pdf

*

https://www.lucyindelucht.nl/te-zien/a1p1-r-variaties-in-galerie-sanaa

*

http://www.nandajanssen.nl/lib/pdf/Maarten-Dekker.pdf